บทนำ
‘บัวชมพู’ สาวเป๊ะเจ้าระเบียบที่ไม่ยอมคน ต้องมารับมือกับ ‘ไม้เอก’ อดีตเพื่อนสนิทสายชิลล์ที่กวนประสาทได้ตลอดเวลา
แต่แล้วเจ้านายกลับดัดหลังด้วยการสั่งให้ทั้งคู่กลายมาเป็น ‘บัดดี้’ ลุยโปรเจกต์ใหญ่ชี้ชะตาบริษัท เหตุการณ์ไม่คาดคิดระหว่างลงพื้นที่ต่างจังหวัดบังคับให้สองคู่กัดต้องจำใจตกอยู่ในสถานการณ์... ‘นอนห้องเดียวกัน’
ท่ามกลางอุปสรรคหน้างานและค่ำคืนที่ใกล้ชิด มุมอ่อนแอและความเก่งกาจของอีกฝ่ายที่เครื่องถ่ายเอกสารไม่เคยบอก ค่อย ๆ พังทลายกำแพงทิฐิลงทีละน้อย
และทำให้บทเรียนเรื่อง ‘เพื่อน’ ที่เคยขีดเส้นไว้... กำลังจะถูกเขียนใหม่ด้วยคำว่า ‘รัก’ โดยไม่รู้ตัว!
บท 1
บัวชมพู เกษมธารา หญิงสาววัย 22 ปี เจ้าของดวงตากลมโตและรอยยิ้มสดใส มองหน้าเพื่อนสนิททั้งเก้าคนในกลุ่มที่เพิ่งผ่านพ้นมรสุมการทำโปรเจกต์จบมาด้วยกันหมาด ๆ หลังจากใช้เวลาถกเถียงกันอยู่นานสองนานด้วยเสียงโหวตเอกฉันท์ จุดหมายปลายทางแห่งการพักผ่อนเพื่อฉลองความสำเร็จในครั้งนี้ก็เคาะลงที่ จังหวัดเชียงใหม่ เมืองแห่งขุนเขา สายหมอก และความทรงจำ
แก๊งเพื่อนสนิทกลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสาว ๆ สี่คน ได้แก่ น้ำ สาวสายลุยผู้จัดการทริปตัวยง, เค้ก สายคาเฟ่ผู้มีกล้องฟิล์มติดตัวตลอดเวลา, นุ่มนิ่ม สาวน้อยอารมณ์ดีผู้พกขนมเต็มกระเป๋า และ บีบี สายแฟชั่นที่พร้อมลั่นชัตเตอร์ทุกมุมถนน
ส่วนฝั่งหนุ่ม ๆ อีกห้าคนนำทีมโดย โปรด หนุ่มมาดนิ่งสุขุมผู้รับหน้าที่พลขับมือหนึ่ง, ภูผา ชายหนุ่มร่างใหญ่ใจดีสายธรรมชาติ, มาร์วิน หนุ่มอารมณ์ดีสร้างเสียงหัวเราะให้แก๊งได้ตลอดเวลา ปิดท้ายด้วยคู่แฝดสุดแสบอย่าง นาที และ นิว ที่ไม่ว่าจะไปไหนก็มักจะมีเรื่องให้ตื่นเต้นได้เสมอ
“เราตกลงกันแล้วว่าจะไปเชียงใหม่ แต่คุณชมพู เธอไปตกลงกับพ่อเธอหรือยัง ไปได้แน่ใช่ไหม?”
น้ำดึงมือเพื่อนสาวเข้ามาอยู่กลางวงสนทนาที่กำลังชุลมุนกับการวางแผนทริป แววตาของเพื่อนสาวในกลุ่มฉายความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เพราะทุกคนรู้ดีว่าเบื้องหลังรอยยิ้มสดใสของบัวชมพูนั้น คือกฎเหล็กและสายตาอันเฉียบคมของ อาจารย์ภมร ผู้เป็นพ่อ อาจารย์หนุ่มใหญ่ผู้เนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้วและขึ้นชื่อเรื่องการหวงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนยิ่งกว่าไข่ในหิน
“ได้สิ คุยกับพ่อแล้วเรียบร้อยน่า” บัวชมพูถอนหายใจเบา ๆ พลางยิ้มแห้งเพื่อกลบเกลื่อนความวิตกในใจ
“ชัวร์แน่นะ? ไม่ใช่ว่าพอใกล้ถึงวันแล้วท่านเกิดเปลี่ยนใจ อาจารย์ภมรบุกมาลากตัวถึงสนามบิน พวกเราได้วิ่งป่าราบกันหมดแก๊งพอดี”
โปรดถามย้ำด้วยสีหน้าจริงจัง มือหนายกขึ้นดันแว่นตาพร้อมกับเลิกคิ้วมองเพื่อนสาวอย่างไม่ค่อยไว้วางใจนัก เพราะภาพจำที่อาจารย์ภมรเคยเดินตรวจความเรียบร้อยในคณะด้วยมาดนิ่งสนิทและรัศมีตึงเครียดระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ ยังคงฝังรากลึกอยู่ในความทรงจำของเดอะแก๊งทุกคน
น้ำพยักเพยิดสมทบ “นั่นสิ แกกล้าเผชิญหน้ากับสายตาดุ ๆ ของอาจารย์แล้วเหรอ บอกมานะว่าใช้แผนไหนแลกกับการได้มาเที่ยวสามวันสองคืนเนี่ย”
“ก็แค่...”
แสงแดดยามเย็นสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของ อาจารย์ภมร กลิ่นอายของกระดาษตำราเรียนและหมึกพิมพ์เก่า ๆ ลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบจนน่าอึดอัด บัวชมพูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือเรียวบางกำชายเสื้อกันหนาวของตัวเองแน่น ขณะยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้สักทองที่บิดานั่งนิ่งอยู่หลังกองเอกสาร
เมื่อวานนี้… ภาพเหตุการณ์ที่เธอต้องใช้ทั้งน้ำตาและความอ้อนวอนขั้นสุดเพื่อแลกกับอิสระครั้งนี้ยังคงชัดเจนในความทรงจำ
ตั้งแต่ เอกณัฐ อดีตเพื่อนสนิทที่อาจารย์ภมรไว้วางใจให้คอยช่วยเป็นหูเป็นตาและดูแลลูกสาวได้ย้ายออกไปเรียนที่อื่น อาจารย์ภมรก็ยิ่งระแวดระวังและเข้มงวดกับบัวชมพูเป็นทวีคูณ กฎเหล็กข้อสำคัญที่สุดที่พ่อตั้งไว้คือ “ห้ามมีความรักในวัยเรียนเด็ดขาด” และทุกย่างก้าวของลูกสาวต้องอยู่ในสายตาเสมอ กว่าที่บัวชมพูจะดิ้นรนขออนุญาตทางบ้านสอบเข้าและเดินทางมาเรียนต่อคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่กรุงเทพฯ ได้สำเร็จ เธอก็ต้องเสียน้ำตาพิสูจน์ตัวเองไปหลายต่อหลายถังจนแทบหมดแรง
“จะไปเที่ยวเชียงใหม่กับเพื่อนอย่างนั้นรึ?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ แต่ทรงพลังพอกำจัดเสียงรอบข้างให้เงียบสนิท อาจารย์ภมรเงยหน้าขึ้นจากสมุดตรวจงาน แววตาหลังกรอบแว่นสายตาดุคมกริบราวกับกำลังสแกนทะลุความคิดของลูกสาว
“ค่ะคุณพ่อ…” บัวชมพูตอบเสียงแผ่วเบา พร้อมกับก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะอีกนิด ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าบนพรมเบื้องหน้าบิดาอย่างออดอ้อน “ก็… พวกเราเรียนจบปริญญาตรีกันแล้วนะคะคุณพ่อ กว่าจะทำโปรเจกต์ผ่านมาได้พวกเราเหนื่อยกันมากจริง ๆ นะคะ หนูแค่อยากไปพักผ่อนสูดอากาศกับเพื่อน ๆ สักสามวันสองคืนเองค่ะ”
“เพื่อนที่ว่า… มีใครบ้าง? ผู้ชายในกลุ่มนั้นมีใครคอยตามจีบแกอยู่หรือเปล่า บัวชมพู… ลูกก็รู้ว่าพ่อคิดยังไงเรื่องพวกนี้ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ชีวิตในมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย แกต้องโฟกัสกับอนาคต” น้ำเสียงของอาจารย์ภมรยังคงไร้ระลอกคลื่นแห่งความใจอ่อน
“โธ่คุณพ่อคะ ไม่มีใครสักหน่อยค่ะ! พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกันจริง ๆ มีทั้งน้ำ เค้ก นุ่มนิ่ม แล้วก็เพื่อน ๆ คนอื่นช่วยกันดูแลตลอดทางแน่นอนค่ะ นะคะคุณพ่อ… ให้หนูได้ไปเปิดหูเปิดตาฉลองความสำเร็จกับเพื่อน ๆ เถอะนะ สัญญาว่าจะโทรรายงานตัวทุกชั่วโมงเลย!” บัวชมพูรีบส่ายหัวดิกจนผมยาวสลวยไหวตามแรง มือเล็กเอื้อมไปเกาะแขนเสื้อบิดาเบา ๆ แล้วเริ่มงัดไม้เด็ดส่งสายตาอ้อนวอนขั้นสุด น้ำตาคลอเบ้าหน่วยด้วยความอินจัด
อาจารย์ภมรจ้องมองดวงตาคู่สวยที่เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาใส ๆ ของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาวเหยียดอย่างจนใจ ความดุและกำแพงเหล็กที่สร้างไว้มักจะพังทลายลงทุกครั้งเมื่อเจอไม้นี้ของบัวชมพู
“เฮ้อ… ให้มันได้อย่างนี้สินะแม่ตัวดี” อาจารย์ภมรเอ่ยเสียงอ่อนลงพลางยื่นมือหนามาดีดหน้าผากมนเบา ๆ ด้วยความหมั่นไส้ระคนเอ็นดู “โตเป็นสาวจนจะรับปริญญาอยู่แล้วยังทำตัวเป็นเด็กขี้แงไปได้… เอาล่ะ พ่ออนุญาต แต่จำคำพูดตัวเองไว้ด้วยว่าต้องดูแลตัวเองดี ๆ แล้วก็โทรรายงานตัวตามเวลา ห้ามขาดแม้แต่สายเดียว เข้าใจไหม?”
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 43 คนคุ้นเคย
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#42 บทที่ 42 42 เก็บอารมณ์ไม่อยู่
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#41 บทที่ 41 41 เครียดคูณสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026#40 บทที่ 40 40 รู้นะว่าถูกใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026#39 บทที่ 39 39 เป็นความรู้สึกที่ห้ามไม่ได้
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#38 บทที่ 38 38 พาร์ทเนอร์จำเป็น
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#37 บทที่ 37 37 จับคู่บัดดี้
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#36 บทที่ 36 36 เสมอ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#35 บทที่ 35 35 หัวใจเต้นแรง
อัปเดตล่าสุด: 11/16/2026#34 บทที่ 34 34 อยากเป็นไม้กันหมาอีก
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย 《เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย》
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













